البارحه والدم ضاق بعروقه
وهموم صدري بانت بوسط عيني
يوم(ن) ظلام الليل ينطر شروقه
وانا أتحاشى ضيقته ياضنيني
جريت صوتي بالحنين وشفوقه
على طريق(ن) صار بينه وبيني
أقبل وكنه مقبل(ن) دون شوقه
قصده يموت مابقا من حنيني
يوم(ن) أجيه بكل شيء(ن) يروقه
ويصدني بالجرح كن مايبيني
وسريت ليلي بالقصيد وطروقه
وأصبحت أدوّر وين هو صار فيني
الخد من همه تباين شقوقه
والجرح في جوفي يعانق ونيني